Zaadjes zaaien

De laatste weken zijn nog erg gezegend hier. Zo konden we nog een Bijbelstudie geven aan tieners in een dorp waar Nina elke week naar toe gaat. En konden we hen, aan de hand van het verhaal van de 12 verspieders (Numeri 13+14), opbouwen om je niet door omstandigheden te laten leiden en te laten ontmoedigen, maar te laten leiden door het Woord van God, zodat je als een echte overwinnaar uit de bus komt.

Via via kwamen we in contact met Pascal, een kinderwerker in hart en nieren. Hij gaat op zijn motor en geeft kinderbijbelclubs in dorpen rondom Antsirabe. Wij besloten een keer met hem mee te gaan naar een dorp 30 km buiten Antsirabe. Hij doet het heel leuk en vertelt Bijbelverhalen aan de hand van grote platen, leert hen liedjes etc. Er waren ongeveer 100 kinderen in het lokaaltje, die netjes op de grond zaten en aandachtig luisterden. Ook konden we nog ons verhaal vertellen, hoe we Jezus hadden leren kennen en echte vrede in ons hart kregen.
We boden Pascal aan om de week erop in hetzelfde dorp de Jezus-film te tonen aan de kinderen. Dat werd graag aanvaard. (zie foto’s)

Pascal zou met zijn motor gaan en wij met het lokale vervoer. Dit betekent dus proppen!
Dit keer zaten we met 14 mensen in een 50 jaar oude stationwagen. Zo hobbelden we door het groene landschap. De auto zat werkelijk met touwtjes aan elkaar. En tijdens het tanken bleek de benzinetank slechts een losse jerrycan onder de motorkap te zijn waar het slangetje van de benzinetoevoer ingestoken werd. Wat een zegen om zekerheid en bescherming te hebben van onze hemelse Pappa!
Tijdens ons paar uur durende trip kregen we te horen dat Pascal ziek was en niet kwam. We konden de kinderen natuurlijk niet teleurstellen en laten ons niet zo gauw tegenhouden, dus dan maar op de bonnefooi verder.

Bij aankomst waren al veel kinderen aan het wachten en snelden ze naar het lokaaltje voor de film. Geschat zaten er ongeveer 150 kinderen aandachtig te kijken in het snikhete lokaaltje, want de ramen en deur moesten dicht om het donker te maken. Waarschijnlijk was dit voor vele van deze dorpskinderen een hele nieuwe ervaring.
We hebben de film inmiddels al vele keren gezien, maar het blijft mooi om de reacties rondom te horen.

Ook hebben we thuis nog bezoek gehad van de familie van onze Malagasy vriend in Nederland. We konden nog bidden voor zijn moeder van 86 jaar (heel oud voor hier). Ze had last van haar rug. En later hoorden we dat ze niet meer klaagde over haar pijn. Prijs de Heer. God is goed!

We kregen ook een goed bericht van Louisa. Ze had kunnen bidden voor haar zus, die al jaren last had van haar been en geen behandeling had haar geholpen. Haar zus gaf haar leven aan Jezus en na gebed was ze meteen genezen. Halleluja!
Louisa vertelde ons dat ze heel dankbaar is, dat ze ons heeft leren kennen. En dat we haar verder hebben geholpen in Gods opdracht om zieken te genezen. Ze zei dat ze een voorbeeld heeft genomen aan ons. Want eerst was ze bang om iemand aan te raken die gekweld werd door een demon of zelf occulte praktijken deed. Maar toen ze zag dat wij niet bang waren en gewoon autoriteit namen, gaf dat voor haar de doorslag.

Lieve kinderen, u bent uit God en u hebt hen overwonnen, want Hij die in u is, is groter dan hij die in de wereld is!
(1 Johannes 4 vers 4)

En ook vertelde Louisa ons dat ze nu inziet, dat je een wonder direct mag verwachten en niet een keertje later. Want Jezus heeft de prijs al betaald!
We gaan elke week met haar naar het ziekenhuis, maar hadden eigenlijk niet gerealiseerd dat we juist ook haar tot zegen waren. Zo hebben we een zuster in de Heer verder kunnen helpen in haar groei en wandel met God.
Dit heeft een grotere impact dan we beseften, want ze leidt een kerk en komt elke week op de radio met een opbouwende preek voor Antsirabe en wijde omstreken. Gods plan en ideeën zijn altijd geweldig!

Zoals iemand in Nederland ons afgelopen week nog zei:
Jullie hebben vast iemand geholpen, die ook anderen weer helpt. Jullie hebben de zaadjes geplant, maar kunnen de oogst nog niet zien.  En daarom (werd er gezegd) zullen jullie gewoon weer terug moeten…

Amen.